DhammaBlog

สถานปฏิบัติธรรมอัน “สัปปายะ”โดยพระพงษ์พันธ์ ฉันทกโร นักปฏิบัติทั้งหลายคงเคยได้ยินคำว่า “สัปปายะ” มาพอสมควร การปฏิบัติเพื่อที่จะให้ได้ผลดีนำไปสู่การพ้นทุกข์นั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องคำนึงถึงองค์ประกอบอันเป็นสัปปายะ คำว่า ‘สัปปายะ’ ตามพจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) มีความหมายว่า สิ่งที่เหมาะกัน สิ่งที่เกื้อกูล ช่วยสนับสนุนในการบำเพ็ญภาวนาให้ได้ผลดี ช่วยให้สมาธิตั้งมั่น ไม่เสื่อมถอย มีทัังหมด ๗ ประการ ได้แก่        ๑. อาวาสสัปปายะ หรือที่อยู่ซึ่งเหมาะสม มีความสะอาด สงบเงียบ ไม่พลุกพล่านจอแจ        ๒. โคจรสัปปายะ คือ ที่ที่ไปมาสะดวก สามารถหาอาหาร เที่ยวบิณฑบาตได้โดยไม่ยากลำบาก เช่น… Read More »สถานปฏิบัติธรรมอัน “สัปปายะ”

“ความรู้สึกตัว”โดยพระพงษ์พันธ์ ฉันทกโร “ความรู้สึกตัว” เป็นมรรควิธีของนักปฏิบัติทั้งหลาย เพื่อให้ถึงพร้อมซึ่งสติปัฏฐานสี่ อันเป็นหนทางที่จะนำไปสู่ “ความพ้นทุกข์” โดยปกติคนเราเมื่อลืมตาตื่นขึ้นในตอนเช้า สิ่งแรกที่เราทำคือ ‘คิด’ เราจะหลงอยู่ในความคิดและอารมณ์ต่างๆ ตลอดทั้งวัน ขาด ‘ความรู้สึกตัว’ อย่างแท้จริง โดยเบื้องต้นของการฝึกคือ การฝึกรู้กาย หรือ ‘กายคตาสติ’ เป็นการฝึกเพื่อเข้าถึง ‘รูปกาย’ ความเป็นธาตุทั้งสี่ ได้แก่ ดิน น้ำ ลม ไฟ และอิริยาบถต่างๆ ของกาย ไม่ว่าจะเป็นนั่ง ยืน เดิน นอน ซึ่งเป็นอิริยาบถหลัก รวมถึงอิริยาบถย่อยต่างๆ ไม่ว่าจะเล็กน้อยเพียงใดก็ตาม คอยเห็นสภาวะ อาการของกายอยู่เสมอ ให้ผู้ปฏิบัติตั้งใจว่าหน้าที่ของเราคือการตามรู้กายให้มาก สติอยู่ที่กายเท่านั้น… Read More »ความรู้สึกตัว